Z redaktor naczelną kwartalnika „Polki w Świecie” rozmawia Katarzyna Doniec

Annę Barauskas-Makowską miałam okazję poznać w lipcu 2007 roku. Była wtedy zaraz po urodzeniu pierwszego dziecka – córeczki Soni, na zupełnie nowej drodze życia. Matka, żona, szef, inicjator i koordynator, kobieta orkiestra. Kobieta, której każda minuta czasu jest cenna. Teraz, po trzech latach, mam okazję spotkać ją znowu… Nie, Ania nie osiadła na laurach, nie utknęła w miejscu… Ona pokazuje, że wszystko jest możliwe! Można pogodzić rodzinę i karierę. Można być szczęśliwą, spełnioną, pełnowartościową kobietą. Da sie być „Matką, Żoną, Bizneswoman”, będąc jednocześnie przykładem dla innych!
Aniu, nie rozmawiałyśmy ze sobą trzy lata, to dużo czasu. Wiem, że 2007 był przełomem w Twoim życiu, w życiu Twoim i Marcina pojawiła się córeczka Sonia. Niedawno dowiedziałam się, iż urodziłaś Maxa... Wokoło nas wiele zmian, niezbyt korzystna sytuacja ekonomiczna krajów - w tym USA właśnie. Powiedz, jak przebiegła Twoja codzienność na tle tych wszystkich zdarzeń? Jak oceniasz ostatnie lata swojego życia?

Do wydarzeń, które wymieniasz można jeszcze dodać elekcję prezydencką w USA i wybór pierwszego czarnoskórego prezydenta Stanów Zjednoczonych, zmianę elity rządzącej tak w Ameryce, jak i Polsce, również wybory prezydenckie w starym kraju czy trzęsienie ziemi na Haiti. No cóż, zmiany społeczno- ekonomiczno-polityczne sobie, a życie sobie.

List otwarty do obywateli RP i Episkopatu Polski
Na łamach wydawanego przez moich przyjaciół Annę i Marcina Makowskich magazynu POLKI W ŚWIECIE pragnę podzielić się ze wszystkimi wspaniałymi Polkami, działającymi w różnych stronach świata, jak i z moimi ukochanymi Rodakami w Polsce oraz Duchowieństwem i Episkopatem Polski moimi przemyśleniami na temat anachronizmu pokutującego w Kościele katolickim we współczesnych czasach.